Το λάθος που κάνεις κάθε φορά που προσλαμβάνεις

Έχεις κάνει πρόσληψη που δεν πήγε καλά. Όλοι έχουμε και σχεδόν πάντα η εξήγηση είναι η ίδια "δεν ήταν αυτό που περιμέναμε."

Αλλά αν κοιτάξεις πιο προσεκτικά, θα δεις ότι το πρόβλημα δεν ήταν ο υποψήφιος. Ήταν η διαδικασία με την οποία τον επέλεξες.

Το βιογραφικό δεν σου λέει τίποτα που πραγματικά μετράει. Βλέπεις εμπειρία, σπουδές, εταιρείες. Όλα στη σειρά, καλή εικόνα. Αλλά το βιογραφικό σου λέει που ήταν κάποιος. Δεν σου λέει πώς σκέφτεται. Δεν σου λέει πως συμπεριφέρεται όταν ο πελάτης λέει όχι, όταν η ομάδα πιέζεται, όταν τα νούμερα δεν έρχονται.

Αυτά δεν γράφονται πουθενά. Η συνέντευξη δεν αρκεί. Οι περισσότερες συνεντεύξεις είναι μια ευγενική συζήτηση. Ο υποψήφιος παρουσιάζει τον καλύτερο εαυτό του. Εσύ ακούς αυτό που θέλεις να ακούσεις.

Κανείς δεν κάνει τις δύσκολες ερωτήσεις. Κανείς δεν ελέγχει πως σκέφτεται κάποιος υπό πίεση. Κανείς δεν ψάχνει να δει τι κρύβεται πίσω από την καλή εικόνα και μετά αναρωτιόμαστε γιατί η πρόσληψη δεν πήγε καλά.

Η ερώτηση που κανείς δεν κάνει, δεν είναι "τι έχεις κάνει;". Είναι "πως σκέφτεσαι όταν τα πράγματα δεν πάνε καλά;"

Η απάντηση σε αυτή την ερώτηση σου λέει περισσότερα από οποιοδήποτε βιογραφικό. Σου δείχνει αν ο άνθρωπος μπροστά σου παίρνει ευθύνη ή ψάχνει δικαιολογίες. Αν μαθαίνει από τα λάθη του ή τα επαναλαμβάνει.

Προσλαμβάνεις ανθρώπους ή βιογραφικά;

Αν η απάντησή σου είναι ότι συνήθως οι προσλήψεις σου δεν αποδίδουν όπως περίμενες, ίσως είναι καιρός να αλλάξεις τον τρόπο που επιλέγεις.

Όχι τα κριτήρια. Τον τρόπο που ψάχνεις πίσω από αυτά. Γιατί στο τέλος δεν προσλαμβάνεις βιογραφικά. Προσλαμβάνεις ανθρώπους και οι άνθρωποι δεν χωράνε σε μια σελίδα Α4.